12-03-12

Consumeren

Ik heb ’t gehad met die consumptiemaatschappij. Glanzen je laarzen niet meer? Koop dan nieuwe! Wringt er iets in je relatie tussen jou en je lief? Gooi ze buiten en zoek een nieuw!

Genoeg vis in de zee! Klinkt je dat bekend?

 

Ik voel me wat eenzaampjes vandaag. Klein beetje liefdesverdriet, lastig door mijn ex die de hele week al in mijn dromen ’s nachts rondspookt - met zijn nieuw lief uiteraard, de angst dat ik mijn nieuwe job niet zal aankunnen omdat er heel wat van me verwacht word in heel korte tijd en gewoon .. beetje blue vandaag, nood aan gezelschap. Niet eender welk gezelschap en da’s nu net ’t probleem, ik ken veel mensen maar heel weinig met wie ik graag enkele uurtjes praat of een avond filmpjes kijken mee doorbreng.

 

Weet je nog toen je echte vrienden had op school en niet enkel die van op tv? Series zoals Friends en Sex and the City waarin dertigplussers eindeloos op de bank zitten te klagen over het leven en hun relaties, hebben me doen inzien dat ik in een fantasiewereld bleef hangen. Echte boezemvrienden die je in een suïcidale bui kunt bellen en et wie je nooit seks zult hebben behoren tegenwoordig tot een haast uitgestorven ras dat zorgvuldig beschermd moet worden.

 

Triest maar waar, we worden een volk van eenzame, liefdeloze eenlingen met onze Iphones Smartphones en Blackberries. We negeren de persoon die tegenover ons zit in de trein omdat we sms’en en e-mailen of onze agenda op orde stellen op die polyvalente en peperdure toestelletjes zodat we geen tijd verliezen om later toch maar thuis alleen voor de buis neer te ploffen. Het is o zo makkelijk om iemand uit je leven te airbrushen als hij of zij niet meer aan je verwachtingen voldoet door te veranderen van nummer of ze van je vriendenlijst van facebook te halen.

 

Het gevolg is dat we niet alleen wanhopig en single (happy single my ass!) maar ook nog eens geen vrienden meer hebben. Veel van mijn vroegere beste vriendinnen zijn ondertussen verloofd, getrouwd, samenwonend en/of moeder, dan word ik beoordeeld omdat ik nog niet getrouwd ben en zelfs geen vast vriendje heb. ‘Heb je nog geen kindjes?? Hoe komt het??’, met hun hand voor de mond slaken ze een zucht van meeledeleven. Met die vrouwen heb ik liever geen contact meer.

 

Vroeger ging ik na school of na ’t werk nog es naar de pub of in ’t weekend gaan dansen met vrienden en vriendinnen. Tegenwoordig vergt alleen al het woon-werkverkeer veel stress en bovendien besteden we meer tijd aan onze carrière, fit blijven in de gym en een lekkere maaltijd maken voor één. Zo rijgen de dagen zich monotoom aaneen. Het succes van online chatprogramma’s is veelzeggend, je kunt jezelf een willekeurige persoonlijkheid aanmeten en met volslagen vreemden een intiem gesprek beginnen zonder dat iemand zich gaat storen aan je lange neus, je afgevreten nagels, je korte benen of je bierbuikje. Mijn laptop is naar de winkel voor herstelling en ik gebruik elke minuut die ik kan om toch maar ergens online te kunnen gaan. Ok, dankzij mijn smartphone gaat dat maar slechts heel beperkt. Laptop o Laptop, ik mis je!

 

Kijk, het is van groot belang dat we weer energie steken in vriendschappen die we de moeite waard vinden om te houden, degene schappen die ‘derderangs’ waren want die waren slechts maar dat, en onze echte vrienden of zelfs misschien nieuwe vriendschappen gaan herwaarderen of leren kennen – hoe tijdrovend en ergerlijk ze ook kunnen zijn. Als we dat niet doen, gaan we sombere, troosteloze ouwe dag tegemoet.

 

Willen we echt meedoen met die consumptiemaatschappij? Nieuwe spullen kan je inderdaad kopen, relaties en vrienden niet.

16:26 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |

Commentaren

klopt als een bus

Gepost door: watje | 02-09-12

Reageren op dit commentaar

Watje, wat is er veranderd aan de blogs? Ik post maar krijg geen commentaren meer, betekent dit dat niemand kan zien wat ik post? Groetjes, Foxy x

Gepost door: Foxy | 07-08-13

De commentaren zijn gesloten.