26-03-05

Viva la Diva

Roodgelakte nageltjes met Chanel Rouge d’Amour, bruine mascara op de wimpers die haar ronde ogen omringen en parelen snoer om haar hals.  In haar tweedehandse Valentino-spijkerbroek – ‘Vintage’ zoals zij het uitdrukt - en rode sportschoentjes, kuiert ze aan mijn arm door de stad.  ‘Ik wil hier even zitten,’ zegt ze terwijl we langs een terras in de zon lopen. Ze wijst naar de stoelen met rood- en witgestreepte kussentjes. Ze kiest een tafel in het midden, bestelt koffie met extra melk, ‘graag opgewarmde melk anders wordt de koffie zo snel koud’, en zet haar grote, zwarte zonnebril op zodat ik haar ogen niet zie wanneer ze zegt: ‘Vertel eens liefje, wat heb jij allemaal gedaan de afgelopen week?’

‘Mama, dat heb ik je gisteren toch al allemaal verteld’, zucht ik.

Kopje koffie in de hand met pinkje omhoog zegt ze: ‘Ach ja, ik word ouder en vergeet alles zo snel.  Vertel het me dan nog een keer.’


Mijn moeder is een diva. Een gescheiden diva die leeft van een minimumtoelage. Wat haar niet belet om koket te zijn en van luxe te houden. Budgetluxe, vrijwel een contradictio in terminis.

‘Hoe doe je het toch?’, vraag ik haar, ‘Want ik kom amper rond met mijn salaris terwijl ik ook nog op zaterdag werk om bij te verdienen’.

‘Het gaat niet zozeer om wat je doet maar hoe je het doet. Jij drinkt koffie bij de Italiaan, ik drink ze bij MacDonald’s. Even lekker, alleen krijg ik ze in een papieren kopje en kost het me de helft minder. Jij legt veertig Euro neer voor een trui, ik koop er drie voor die prijs.’


Meestal heeft ze gelijk maar dat zeg ik niet want dan heeft ze zo’n zelfvoldane uitdrukking en daar hou ik niet van.  Ze weet dat ik het weet en da’s voldoende.  ‘Tja’, zeg ik maar.  Het is een feit dat ik veel geld uitgeef aan dingen die ik echt niet nodig heb.  Eergisteren nog kocht ik een broek enkel omdat ik me verplicht voelde tegenover de verkoopster die een zestal broeken voor me uit de etalage haalde.  Daar moet ik mee ophouden.  Zij wordt ervoor betaald, ik niet.

 

‘Jij bent een voorbeeldige consument en daarom zal je nooit rijk worden’, zegt mijn ma.

‘Dat zit dan in de familie want jij zwemt ook niet in het geld’, zeg ik.

En zo begint een heel subtiele machtsstrijd, niet merkbaar voor een buitenstaander maar wij voelen de spanning stijgen om gelijk te halen.  Uiteindelijk besluit ze met: ‘Elk doet met zijn geld wat hij wil, lieverd’.  En daarmee is de kous af.  Ze bemiddelt terwijl ik liever tot het uiterst ga.  Alhoewel we regelmatig in elkaar’s haren zitten tot zij uitroept dat ik toch zoveel meegekregen heb van mijn vader en niet genoeg van haar, vind ik dat we veel op elkaar lijken.  We zouden allebei liever doodgaan dan elkaar gelijk geven en we hebben allebei een uitstekend gevoel voor sarcasme.


‘Maar je leert het nog wel.  Eens je mijn leeftijd hebt zul je weten hoe je met geld moet om gaan.’

Dat bedoel ik net!  Altijd het laatste woord willend.  Ik laat me niet kennen en zeg: ‘Eens ik jouw leeftijd heb is het te laat om nog rijk te worden, denk je niet?’.

Uit ergernis neem ik een grote slok hete koffie en verbrand daarbij mijn mond.  ‘Gdvdmme!’, vloek ik terwijl ik vanbinnen haar de schuld geef.  Maar ze roept de ober en vraagt of hij heel snel enkele blokjes ijs kan brengen.  ‘Hier schat’, zegt ze en geeft mij het ijs aan, ‘steek dit in je mond, dat zal helpen tegen de pijn’.

Dankbaar stop ik een ijsblokje in mijn mond en bedenk hoe goed het is om een moeder te hebben die altijd gelijk heeft.

11:18 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (5) |

Commentaren

gelijk of ongelijk? iedereen heeft een andere levensttjil, als jij je enkel goed voelt in een trui van 40 euro en iet in iets va namper 20 euro dan is dat je goed recht, als jij liever een koffie van een goed koffiehuis hebt ipv van een marginaal papieren bkertje dat naar papier smaakt, is dat je goed recht!
alleen ja voor de portefeuille is dat minder leuk hé ;-)
levenstijlen: nobody is right! eniedereen leeft zoals hij zich goed voelt, dat heeft niets met omgaan met geld te maken, want de discusise gig hier toch niet over alles over de boeg gooien?
vintage? really...hmmm...lol
have a nie paasweekend: nog zets ik vraag me af welke eitjes mijn ma gaat kopen: slehte van den Aldi of zogezegd goeie , maar soms even slechte van de bakker (tien keer duurder)

Gepost door: Lord CMS | 26-03-05

Reageren op dit commentaar

En toch ze kunnen soms serieus zagen die moeders. Maar bon, ik heb nog niet de juiste leeftijd waarschijnlijk.

Gepost door: Péke | 26-03-05

Reageren op dit commentaar

Blij dat het weer beter met je gaat. Overigens, gelijk hebben is volgens mij erg relatief. Maar je hebt wel gelijk dat het goed is om een moeder te hebben die altijd gelijk heeft.

Gepost door: yapede | 26-03-05

Reageren op dit commentaar

de mama wil ik nu nog gelijk geven zolang ik dat niet moet doen bij om het even welke gast... ;o)

Gepost door: Anne | 26-03-05

Reageren op dit commentaar

Ma heeft lang niet altijd gelijk hoor, maar ze hoort het wel graag.

Foxy x

Gepost door: Foxy | 27-03-05

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.