21-02-05

Verliefd, verloofd en Valentijn - Part 2

Dit is hoe Valentijn er voor mij uitzag vorig jaar, op 14 februari 2004, toen ik nog single was.
 
Erna
Tja.  Misschien houdt een volwassen relatie in dat je Valentijn negeert.  Misschien heb ik te luid geschreeuwd dat ik niet meedoe an die rotzooi omdat ik niet hou van goedkope romantiek of misschien heb ik gewoon teveel onafhankelijkheid gedemonstreerd.  Geen bloempje, geen kaartje, geen sms'je ... nada.  Tarzan is in de kast blijven liggen, ik had er geen zin meer in.  En na de fles champagne zijn de oesters er langs mijn keel terug uitgekomen in het toilet.  Post-Valentijn kan ik geen zeevruchten meer ruiken en geen hartjes meer zien.  Ik zei toch dat het voor niks goed was?
 
Vandaag (eind maart) is zijn verjaardag.  Hij is een lentekind, een Ram.  Van Ram is bekend dat ze ... erg staan op hun vrijheid en onafhankelijkheid.  What a surprise.  Hij komt straks langs en omdat mijn moeder me leerde dat je nooit iemand kan feliciteren met lege handen heb ik zeven rode rozen gehaald die ik hem zal geven wanneer ik deur open doe.  In mijn zwarte negligé.
 
Hij was blij met de rozen.  En met mij in mijn negligé.  We hebben gezellig gepraat, veel gelachen, lekkere wijn gedronken en de seks was weer adembenemend.  We lagen in elkaar's armen na te genieten toen hij zich op zijn zij draaide en me aankeek.
'Je bent geweldig, weet je dat?  Ik hoop dat jij hetzelfde voelt voor mij als ik voel voor jou want ik wil heel graag dat dit wat wordt.  Misschien ben jij wel de ideale vrouw voor mij.'
Ik straalde.
'Maar nu moet ik ervandoor want anders kom ik te laat op mijn eigen feestje', zei hij terwijl hij me zachtjes van zich afduwde en opstond.
'Feestje?  Is er een feestje?'
'Mijn verjaardagsfeestje natuurlijk, zotje.  Ik heb al mijn vrienden uitgenodigd om wat te drinken in de stad.  Wat doe jij vanavond, ga je nog uit met je zus?'
'Ehm, nee, ik heb geen plannen vanavond.  Helemaal vrij!'  Ik keek hoe hij zich aankleedde, wachtend op een last-minute uitnodiging.
'Oh, een rustig avondje thuis dan?  Kan ook deugd doen hoor.  Ik moet ervandoor maar  ik bel je morgen, ok?'  Hij kustte me op de mond en weg was hij.
 
Prachtig is dat.  Een halve fles wijn later kreeg ik een briljant idee.  Ik dook in mijn medicijnenkast en gekleed in micro-minirok en zwarte laarzen vertrok ik naar de club waar zijn feest aan de gang was.
 
Hij was al aardig aangeschoten en schrok toen hij me zag.  'Hey!  Wat doe jij hier?'
'Dag schatje.  Ik dacht gewoon, we slapen samen dus kunnen we tenminste samen een glas drinken op je verjaardag waar iedereen behalve ik uitgenodigd is.'
Ik kon amper het sarcasme uit mijn stem houden en bestelde een Campari en een Bud.  Hij keek me wantrouwig aan toen ik hem het flesje bier gaf.  Ik ging naar het toilet en deed twee verpulverde slaappillen in de Campari.  Stillnoct is een behoorlijk onschuldig inslaapmiddel, ik wou hem dus niet vermoorden of zo.  Ik was enkel pissig omdat meneer zich stond te vermaken en vergeten was mij uit te nodigen.
'Hier, ruilen.  Ik hou eigenlijk niet zo van Campari.  Ad fundum!'  Waarop hij zijn Campari in twee tellen opdronk.  'Nog één?'
'Nee, dank je.  Ik kwam je gewoon feliciteren.  Slaaplekker', ik kustte hem en vertrok.
 
Twee dagen later kreeg ik een sms van hem.  'Feest geflopt.  Heb monsterkater.  Complete black-out.  Bel je later wel.'
Ik antwoordde: 'Laat maar.  Dit lukt niet, ik wil meer.  Ciao.'
 
Ik voelde me ok.  Niet geweldig maar ook niet depri, gewoon ok.  Na enkele weken kreeg ik opnieuw een sms van hem: 'Ik mis je.  xx'
Ik dacht: 'ikjouookenikwiljezien' maar schreef: 'Als het niet gaat dan gaat het niet.'
 
Een kwartier later ging de deurbel en ik ging naar beneden om open te doen.  Ik zag hem staan door de glazen deur en na een ogenblik aarzelen liet ik hem binnen.  Hij nam mijn handen in de zijne en zei: 'Ik was verkeerd, als het niet gaat dan probeer je het gewoon nog eens'.
Romantisch, 100%
 
Anno 2005 vind ik Valentijn nog steeds een commerciële bedoening omdat je elkaar elke dag van 't jaar graag ziet.  Liever een liefdesbrief wanneer je het totaal niet verwacht.  Daarom weiger ik nog steeds om eraan deel te nemen.
 
(dit jaar  verrastte hij me wél, een week na Valentijn, met rode rozen en chocolade - cliché, I know, maar oh zo lief!) 


14:27 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (1) |

Commentaren

ooooooooooooh

Gepost door: steffie | 21-02-05

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.