12-03-12

Consumeren

Ik heb ’t gehad met die consumptiemaatschappij. Glanzen je laarzen niet meer? Koop dan nieuwe! Wringt er iets in je relatie tussen jou en je lief? Gooi ze buiten en zoek een nieuw!

Genoeg vis in de zee! Klinkt je dat bekend?

 

Ik voel me wat eenzaampjes vandaag. Klein beetje liefdesverdriet, lastig door mijn ex die de hele week al in mijn dromen ’s nachts rondspookt - met zijn nieuw lief uiteraard, de angst dat ik mijn nieuwe job niet zal aankunnen omdat er heel wat van me verwacht word in heel korte tijd en gewoon .. beetje blue vandaag, nood aan gezelschap. Niet eender welk gezelschap en da’s nu net ’t probleem, ik ken veel mensen maar heel weinig met wie ik graag enkele uurtjes praat of een avond filmpjes kijken mee doorbreng.

 

Weet je nog toen je echte vrienden had op school en niet enkel die van op tv? Series zoals Friends en Sex and the City waarin dertigplussers eindeloos op de bank zitten te klagen over het leven en hun relaties, hebben me doen inzien dat ik in een fantasiewereld bleef hangen. Echte boezemvrienden die je in een suïcidale bui kunt bellen en et wie je nooit seks zult hebben behoren tegenwoordig tot een haast uitgestorven ras dat zorgvuldig beschermd moet worden.

 

Triest maar waar, we worden een volk van eenzame, liefdeloze eenlingen met onze Iphones Smartphones en Blackberries. We negeren de persoon die tegenover ons zit in de trein omdat we sms’en en e-mailen of onze agenda op orde stellen op die polyvalente en peperdure toestelletjes zodat we geen tijd verliezen om later toch maar thuis alleen voor de buis neer te ploffen. Het is o zo makkelijk om iemand uit je leven te airbrushen als hij of zij niet meer aan je verwachtingen voldoet door te veranderen van nummer of ze van je vriendenlijst van facebook te halen.

 

Het gevolg is dat we niet alleen wanhopig en single (happy single my ass!) maar ook nog eens geen vrienden meer hebben. Veel van mijn vroegere beste vriendinnen zijn ondertussen verloofd, getrouwd, samenwonend en/of moeder, dan word ik beoordeeld omdat ik nog niet getrouwd ben en zelfs geen vast vriendje heb. ‘Heb je nog geen kindjes?? Hoe komt het??’, met hun hand voor de mond slaken ze een zucht van meeledeleven. Met die vrouwen heb ik liever geen contact meer.

 

Vroeger ging ik na school of na ’t werk nog es naar de pub of in ’t weekend gaan dansen met vrienden en vriendinnen. Tegenwoordig vergt alleen al het woon-werkverkeer veel stress en bovendien besteden we meer tijd aan onze carrière, fit blijven in de gym en een lekkere maaltijd maken voor één. Zo rijgen de dagen zich monotoom aaneen. Het succes van online chatprogramma’s is veelzeggend, je kunt jezelf een willekeurige persoonlijkheid aanmeten en met volslagen vreemden een intiem gesprek beginnen zonder dat iemand zich gaat storen aan je lange neus, je afgevreten nagels, je korte benen of je bierbuikje. Mijn laptop is naar de winkel voor herstelling en ik gebruik elke minuut die ik kan om toch maar ergens online te kunnen gaan. Ok, dankzij mijn smartphone gaat dat maar slechts heel beperkt. Laptop o Laptop, ik mis je!

 

Kijk, het is van groot belang dat we weer energie steken in vriendschappen die we de moeite waard vinden om te houden, degene schappen die ‘derderangs’ waren want die waren slechts maar dat, en onze echte vrienden of zelfs misschien nieuwe vriendschappen gaan herwaarderen of leren kennen – hoe tijdrovend en ergerlijk ze ook kunnen zijn. Als we dat niet doen, gaan we sombere, troosteloze ouwe dag tegemoet.

 

Willen we echt meedoen met die consumptiemaatschappij? Nieuwe spullen kan je inderdaad kopen, relaties en vrienden niet.

16:26 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |

02-03-08

Maatjes

Ik voel mij tamelijk gelukkig en goed in mijn vel maar soms heb ik periodes dat ik me minder voel en dan ben ik blij dat ik vrienden heb.  'Vrienden' zeg maar want blijkt haast altijd dat ze meer verlangen van me dan louter platonisch.  Zelf sta ik dan ook voor ze klaar maar wanneer ik voel dat ik mezelf niet meer kan zijn ben ik weg.

Neem nu die jongen die ik ken, hij is  nieuw in de stad en kent nog niemand, hij heeft als kind zijn ouders en zus verloren in een tragisch ongeluk en een goeie vriendin van hem is vorig jaar gestorven aan kanker.  Ik bied een luisterend oor en laat hem zijn verhaal doen, één keer, twee keer en nog zo'n -tig keer daarna zodat ik er haast zelf depri van word.  Hij stond deze week enkele malen aan mijn deur met een tasje van the Body Shop, dan een plant, een pak vuilniszakken omdat ik vermeld had dat die zo duur zijn en vandaag een brief waarin hij schrijft hoe blij hij is dat hij me leerde kennen als goeie vriendin.

Daarop maakte ik hem duidelijk dat het niets meer is en nooit zal zijn dan maatjes maar omdat hij zo zielig bleef ronddraaien en ik de buren zag nieuwsgierig kijken nodigde ik hem uit in mijn flat voor eventjes.  Na gekeken te hebben naar de Pappenheimers zei ik dat ik moe was maar geen reactie, hij bleef zielig staren.  Hoe ik ook geeuwde en op een bepaald punt zelfs de TV uitzette, er was geen beweging in te krijgen.  Dan maar ronduit gezegd dat het me speet maar dat ik ging slapen en na nog es gehoord te hebben hoe moeilijk hij 't heeft ging hij naar huis.  Jammer dat je iemand moet buitengooien maar ik heb 't zelf meestal rap door wanneer iemand alleen wil zijn.

Nu voel ik me schuldig omdat ik 't gevoel heb hem in de kou gezet te hebben, nerveus van alle traumatische gebeurtenissen die hij me in detail vertelde.  Da's precies de reden waarom ik geen mensen uitnodig bij me thuis, eens ze de weg kennen komen ze depressief aangeklopt maar eenmaal genezen hoor je er niks meer van.

(Ik geloof trouwens niet meer in vriendschap tussen man en vrouw.  Vroeg of later wil de een of ander altijd wel meer)

22:15 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |

01-01-08

10 9 8 7 ..

Nog maar pas bevallen en Jozef kreeg jeuk aan zijn ballen.  Ze vogelden erop los met de ezel en de os.  Maria kwam klaar en schreewde:

 GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!

 Happy new year everyone!!

 xxxxx

11:41 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |

16-12-07

I love my job

jb007I love my Job, I love the Pay!
I love it more and more each day.
I love my Boss; he's the best!
I love his boss and all the rest.

I love my Office and its location
I hate to have to go on vacation.
I love my furniture, drab and gray,
and the paper that piles up every day!

I love my chair in my padded cell
There's nothing else I love so well.
I love to work among my peers -
I love their leers and jeers and sneers.

I love my Computer and all its Software;
I hug it often though it doesn't care...
I love each Program and every File,
I try to understand once in a while!!

I'm happy to be here, I am I am;
I'm the happiest Slave of my uncle Sam.
I love this Work: I love these Chores.
I love the Meetings with deadly Bores.

I love my Job - I'll say it again -
I even love these friendly Men -
These men who've come to visit today
In lovely white coats to take me away!

22:41 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |

04-04-07

Inspiratie

Ik heb hulp nodig!  Het kriebelt om terug te gaan schrijven maar ik heb echt niks van inspiratie, iemand een tip om er op te doen?

11:33 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |