12-03-12

Consumeren

Ik heb ’t gehad met die consumptiemaatschappij. Glanzen je laarzen niet meer? Koop dan nieuwe! Wringt er iets in je relatie tussen jou en je lief? Gooi ze buiten en zoek een nieuw!

Genoeg vis in de zee! Klinkt je dat bekend?

 

Ik voel me wat eenzaampjes vandaag. Klein beetje liefdesverdriet, lastig door mijn ex die de hele week al in mijn dromen ’s nachts rondspookt - met zijn nieuw lief uiteraard, de angst dat ik mijn nieuwe job niet zal aankunnen omdat er heel wat van me verwacht word in heel korte tijd en gewoon .. beetje blue vandaag, nood aan gezelschap. Niet eender welk gezelschap en da’s nu net ’t probleem, ik ken veel mensen maar heel weinig met wie ik graag enkele uurtjes praat of een avond filmpjes kijken mee doorbreng.

 

Weet je nog toen je echte vrienden had op school en niet enkel die van op tv? Series zoals Friends en Sex and the City waarin dertigplussers eindeloos op de bank zitten te klagen over het leven en hun relaties, hebben me doen inzien dat ik in een fantasiewereld bleef hangen. Echte boezemvrienden die je in een suïcidale bui kunt bellen en et wie je nooit seks zult hebben behoren tegenwoordig tot een haast uitgestorven ras dat zorgvuldig beschermd moet worden.

 

Triest maar waar, we worden een volk van eenzame, liefdeloze eenlingen met onze Iphones Smartphones en Blackberries. We negeren de persoon die tegenover ons zit in de trein omdat we sms’en en e-mailen of onze agenda op orde stellen op die polyvalente en peperdure toestelletjes zodat we geen tijd verliezen om later toch maar thuis alleen voor de buis neer te ploffen. Het is o zo makkelijk om iemand uit je leven te airbrushen als hij of zij niet meer aan je verwachtingen voldoet door te veranderen van nummer of ze van je vriendenlijst van facebook te halen.

 

Het gevolg is dat we niet alleen wanhopig en single (happy single my ass!) maar ook nog eens geen vrienden meer hebben. Veel van mijn vroegere beste vriendinnen zijn ondertussen verloofd, getrouwd, samenwonend en/of moeder, dan word ik beoordeeld omdat ik nog niet getrouwd ben en zelfs geen vast vriendje heb. ‘Heb je nog geen kindjes?? Hoe komt het??’, met hun hand voor de mond slaken ze een zucht van meeledeleven. Met die vrouwen heb ik liever geen contact meer.

 

Vroeger ging ik na school of na ’t werk nog es naar de pub of in ’t weekend gaan dansen met vrienden en vriendinnen. Tegenwoordig vergt alleen al het woon-werkverkeer veel stress en bovendien besteden we meer tijd aan onze carrière, fit blijven in de gym en een lekkere maaltijd maken voor één. Zo rijgen de dagen zich monotoom aaneen. Het succes van online chatprogramma’s is veelzeggend, je kunt jezelf een willekeurige persoonlijkheid aanmeten en met volslagen vreemden een intiem gesprek beginnen zonder dat iemand zich gaat storen aan je lange neus, je afgevreten nagels, je korte benen of je bierbuikje. Mijn laptop is naar de winkel voor herstelling en ik gebruik elke minuut die ik kan om toch maar ergens online te kunnen gaan. Ok, dankzij mijn smartphone gaat dat maar slechts heel beperkt. Laptop o Laptop, ik mis je!

 

Kijk, het is van groot belang dat we weer energie steken in vriendschappen die we de moeite waard vinden om te houden, degene schappen die ‘derderangs’ waren want die waren slechts maar dat, en onze echte vrienden of zelfs misschien nieuwe vriendschappen gaan herwaarderen of leren kennen – hoe tijdrovend en ergerlijk ze ook kunnen zijn. Als we dat niet doen, gaan we sombere, troosteloze ouwe dag tegemoet.

 

Willen we echt meedoen met die consumptiemaatschappij? Nieuwe spullen kan je inderdaad kopen, relaties en vrienden niet.

16:26 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |

True Romance

 

Mijn lief is de beste! Hoe we samen boodschapjes doen in de supermarkt, Uno spelen aan tafel, Nieuwjaar vieren met een uitgebreid feestmaal wij tweetjes thuis om vervolgens vuurwerk te gaan zien op ’t strand, rondlopen in Ikea en plannen maken, door de eerste sneeuwvlokjes lopen alsof die speciaal voor ons uit de lucht komen vallen. Zot van elkaar: kussen, knuffelen, lachen, alles wat je maar kan verstaan onder kleffe romantiek want zo was ik vroeger niet! Eerder een stoere meid die niet huilt bij films (tenzij ik alleen ben) en die liever met haar mountainbike koerst of kickbokst dan aan yoga of pilates doen. Niet dat ik er zo uitzie hoor, integendeel. Menig man hebben zich al mispakt aan mijn onschuldige charmes. Zelf mispak ik me ook telkens bij dat stoer doen van me, ’t gaat me minder goed af eens ik gekwetst ben.

 

Het begon allemaal via facebook, we hadden al 2 jaar sporadisch contact met elkaar maar geen verdere interesse. Tot hij 6 maand geleden wou afspreken in de zin van een ‘niet-date’ zoals hij erop stond het te noemen want onder geen enkele voorwaarde wou hij me versieren, gewoon een vrijblijvende ontmoeting met in ’t beste geval een goeie vriendschap eraan overhoudend. Ik had toch niks te doen die avond en we spraken af om 19u wat verder van waar ik woon, aan de kerk (voor in ’t geval het een complete tegenvaller of freak bleek te zijn, dan zou hij me tenminste niet weten wonen, had mijn telefoonnummer niet en kon hem altijd schrappen uit mijn vriendenlijst van facebook).

 

Zo gezegd zo gedaan, stipt om 19u stond ik te wachten aan de straat bij de kerk (mag ik eraan toevoegen, in de ijzige wind van begin november). Stopt er een auto waar ik stond met een gast erin die zit te wuiven naar me, dat moet hem zijn. Ik haast me om in te stappen, beetje smalltalk uitgewisseld, richting gewezen naar een leuke bistro aan de kaai want hij kent de buurt niet. Auto geparkeerd, uitgestapt en terwijl we naar de bistro wandelen bekijkt hij me vluchtig en zegt ‘dus zo ziet 1m60 eruit’. Ik lach want had mezelf inderdaad zo beschreven zodat hij me zou herkennen. Na enkele wijntjes zaten we allebei te lachen zonder gène, hij imiteerde Jani en ik Astrid Bryan. Bleek dat we allebei houden van accenten imiteren waarin hij trouwens beter in is dan ik dus dat we maatjes konden zijn was duidelijk. Ik vertelde dat ik graag poolde en daar ook best wel goed in was en hij wou wel nog eens afspreken om me uit te dagen.

 

Rond ‘t eind van de week moest hij voor tien dagen naar ’t buitenland voor zijn werk, beetje daarover gezeverd en me dan netjes afgezet in ’t centrum omdat ik na hem nog met een andere vriend afgesproken had. Toen al voelde ik aan dat ik ’t jammer vond dat we allebei onze eigen kant op moesten. Enkele dagen later krijg ik een chatbericht op facebook ‘hey, zin in een partijtje pool? Heb nog enkele uurtjes tijd voor ik vertrek naar Zaventem en wil graag zien of je echt zo goed bent als je beweert ;-)’

Geen idee waarom, maar ik sprong van mijn stoel met een bonzend hart en begon meteen mijn haar te wassen, jeans strijken, pull passen, nee die niet, ander t-shirt, beetje make-up maar naturel genoeg om dat gevoel van nonchalance te behouden terwijl de zenuwen door mijn lijf gierden!

 

Mijn handen trilden van de zenuwen maar had toch gewonnen met 4-1. Achteraf bekeken weet ik niet wie van de twee meer nerveus was. Ik laat hem me afzetten in mijn straat en ’t flapt eruit voor ik het goed en wel besef ‘dus nu ga ik je voor minstens 10 dagen niet meer zien want je bent 3000km verder weg!’ Mijn hand op de opening van ’t portier, hij voorovergebogen met beide handen om zijn stuur. ‘Ik bel je nog op de dag dat ik terugkom, ok?’ We lachen en ik stap uit, zwaai nog even en steek de straat over naar mijn flat. Nog geen 10 minuten later krijg ik een sms ‘wat een kieken ben ik dat ik je niet eens een kus of knuffel gaf, nu heb ik kriebels in mijn buik en ik weet niet waarom!’

En dat was ’t begin van ’t verhaal!

 

Tien dagen liep ik rond met die heerlijke vlinders in de buik, dronken gevoel in mijn hoofd en dolblij telkens wanneer ik een sms kreeg van hem, ’t geluk straalde van mijn glimlach nog voor we elkaar ook maar aangeraakt hadden! Toen we elkaar eindelijk terugzagen liep ‘t een ongelooflijke vaart. Van 2 niet-dates naar een heerlijke relatie, van lachbuien met elkaar, toekomstplannen maken en zalig vrijen voor de open haard naar zware ruzies en meningsverschillen.

 

Tot de verliefdheid even snel verdween als ze gekomen was, van jouw kant toch. Gepaard met vele tranen van mijn kant en gesmeek om ons toch nog een kans te geven maar jij vond ons niet compatibel genoeg om samen te blijven. En dat was ’t bittere einde van ons verhaal.

16:24 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |

26-11-10

Konijn

Na lang aandringen van een vriend van me zat ik uiteindelijk net op ’t terras van zijn bistro.

Saai, helemaal alleen aan een tafeltje terwijl iedereen rondom me per twee of vier was.  Geen probleem, ik heb allang geleerd naar de horizon te staren en doen alsof het mijn keuze is om alleen te zitten, zonder iemand om mee te praten. Anderzijds heb ik ook ervaren dat ik me soms prettiger voel alleen dan met een veeleisend gezelschap.  Veeleisend in de zin dat je enorm veel moeite moet doen om interesse te tonen of het gesprek op gang te houden..

Ik ben sinds een klein jaar terug single en eindelijk heb ik opnieuw interesse in andere mannen. Een man heeft ook zijn leuke kantjes zoals het vuilnis van 3 hoog naar beneden slepen.

Nu zit ik op dat terras en twee yups naast me praten zodanig hard dat ik wel móet luisteren naar hun gesprek. Ze werken allebei voor eenzelfde bedrijf en de jongste van hen is pas tot manager benoemd.  Met trots legt de senior zijn smartphone op tafel, waarop de jonge yup zijn Blackberry bovenhaalt.

De jongste had ’t luid lachend over hoe hij zijn team afblafte terwijl de oudste ’t had over hoe sexy zijn secretaresse was, volgens hem was ze binnenkort ‘in zijn pocket’. Ziek werd ik van hun babbels en was van plan mijn koffie op te drinken en weg te wezen tot ik het konijn in ’t vizier kreeg.

Blauwe ogen, zwart haar. Hij keek naar mij en lachte, ik keek naar hem en lachte terug.  Ik bestelde nog een koffie die hij kwam brengen, met een extra koekje dat ik niet opat want ik ben op dieet. Toen ik wou betalen zei hij dat ’t op het huis was, met een knipoog.  Er is ineens veel volk op ’t terras want de regen is gestopt en de zon schijnt volop dus hij heeft veel werk.

Dief die ik ben steel ik zijn blik en laat hem niet los tot hij terug binnen is. Da’s voor ’t eerst want ik ben anders heel timide en laat een ander het werk doen. Maar ik heb niks te verliezen.

Na drie koffie's waarvan ik lichtjes hyper werd, vraagt hij mijn telefoonnummer. Wanneer ik het hem wil geven, heeft hij geen papier bij om op te noteren. ‘Zou dit het lot zijn’, vraagt hij nog, maar komt even later terug met papier om mijn nummer te noteren. Van het lot trek ik me wat dit betreft niks aan, hij is op vakantie en ik ben terug single.

Ik heb niet de behoefte om me te binden aangezien ik net over iemand ben om wie ik heel veel gaf, nu niet meer.

Betekent niet dat mijn vrouwelijke behoeftes ook met hem verdwenen zijn. Dit is een knappe gast, iemand waar alle vrouwen achter lusten, een konijn. Zo noemen wij West-Vlaamse vrouwen een mooie man.

Konijnen zijn in mijn ogen heel erg lekker, om te vangen, bewonderen en uiteindelijk consumeren of in mijn geval weer vrij te laten. Goed voor even maar niet voor lang.

Konijntjes zijn nerveus, bang. Daarom vluchten ze zodra ze iemand zien. Zoals het konijn met de blauwe ogen en zwart haar, goed tot eind september. Goed voor in de kookpot ..

18:45 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (3) |

13-03-08

Hot or not hot

heetDe pornosnor is een opkomende trend.  Goed nieuws voor snorrenfans maar ik pas, liever een 5 o’clock shadow na een dagelijkse scheerbeurt dan een behaard gezicht. Not Hot.

Pure alcohol is ook aan een comeback toe na alle coctails en Breezer’s.  Fijn voor mij, nu ik besloten heb te stoppen met alcohol wordt het een trend!  Not Hot.

Babyboom.  Vanochtend nog zat er een geboortekaartje plus uitnodiging voor een babydrink in de bus, van een koppel die mij jaren geleden de toegang tot hun hippe club ontzegd hebben (ten tijde van Foxy + X).  Aangezien ik geen wederhelft noch kindjes heb gaat deze trend ook aan mij voorbij.  Not Hot.

 

Trouwens, ik heb zitten nadenken over hoe moeilijk ik het heb om een wederhelft te vinden want eerlijk is eerlijk, ik mag er best wel zijn.  Niet dat ik op zoek ben naar de ware, ver van dat.  Het zou wel leuk zijn eens met z’n tweetjes dingen te doen, iemand anders om de vuilniszak van het derde verdiep langs de trappen naar buiten te zeulen, iemand tegen wie ik tegenaan kan vleien ’s nachts wanneer het buiten stormt en ook omdat ik aan seks toe ben.  Geen betekenisloze seks met een onbekende maar vlinders-in-je-buik seks met iemand die mag blijven slapen en die een glimlach op je gezicht tovert wanneer je eraan denkt.

 

Ik dacht iemand te ontmoeten tijdens ’t sporten want zo heb je meteen wat gemeen met elkaar en ’t is bewezen dat koppels die elkaar in een roes ergens in een bar ontmoeten minder lang meegaan dan degene die elkaar elders tegenkomen.  In 't zwembad drijven er een hoop mooie exemplaren maar langer dan drie tellen aandacht krijg ik niet.  Ik heb erover nagedacht en ik weet waardoor het komt.  In een ideale wereld zouden we de liefde van ons leven tegenkomen zelfs wanneer we ongeschminkt, ongekamd en in flanellen trainingspak naar de winkel om de hoek sloften en daar zou hij staan.  Helaas dwaas.  Daarom ruil ik voortaan mijn badpak in voor mijn bikini.  Badmuts misschien ook beter af.  Na ’t zwemmen in ’t stomende bubbelbad ontspannen en kijken wie er volgt.

 

Wordt vervolgd ..

11:46 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (8) |

04-03-08

Foxy's anatomy

nurse

Tot zover heb ik niet veel geluk gehad in de liefde of carrière en wat mijn familiebanden betreft, beter kwijt dan rijk.  Mijn moeder is namelijk zo'n instabiele heks die soms overloopt van liefde en medelijden om daarop mij als een baksteen te laten vallen en te vluchten naar haar flat waar ze de deur op slot doet en gsm uit.  Broer en zussen zijn allemaal en ménage dus geen tijd meer voor de jongste, ik dus.

Desondanks vind ik van mezelf dat ik een heel lief iemand ben, erg zorgzaam en begripvol, troostend en loyaal.  Tenzij ik me in de hoek geduwd voel, dan is 't oorlog maar da's niet zo abnormaal denk ik.  Daarom heb ik besloten verder te studeren, verpleegkunde dan nog wel.  Het lijkt me dat ik 't goed zou doen als verpleegster.  Mijn vriend wil er ook aan beginnen in september, hij valt ook op knappe dokters.  Zou nog es lachen kunnen worden!

Foxy's anatomy .. klinkt goed, niet?

17:12 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |

02-03-08

Maatjes

Ik voel mij tamelijk gelukkig en goed in mijn vel maar soms heb ik periodes dat ik me minder voel en dan ben ik blij dat ik vrienden heb.  'Vrienden' zeg maar want blijkt haast altijd dat ze meer verlangen van me dan louter platonisch.  Zelf sta ik dan ook voor ze klaar maar wanneer ik voel dat ik mezelf niet meer kan zijn ben ik weg.

Neem nu die jongen die ik ken, hij is  nieuw in de stad en kent nog niemand, hij heeft als kind zijn ouders en zus verloren in een tragisch ongeluk en een goeie vriendin van hem is vorig jaar gestorven aan kanker.  Ik bied een luisterend oor en laat hem zijn verhaal doen, één keer, twee keer en nog zo'n -tig keer daarna zodat ik er haast zelf depri van word.  Hij stond deze week enkele malen aan mijn deur met een tasje van the Body Shop, dan een plant, een pak vuilniszakken omdat ik vermeld had dat die zo duur zijn en vandaag een brief waarin hij schrijft hoe blij hij is dat hij me leerde kennen als goeie vriendin.

Daarop maakte ik hem duidelijk dat het niets meer is en nooit zal zijn dan maatjes maar omdat hij zo zielig bleef ronddraaien en ik de buren zag nieuwsgierig kijken nodigde ik hem uit in mijn flat voor eventjes.  Na gekeken te hebben naar de Pappenheimers zei ik dat ik moe was maar geen reactie, hij bleef zielig staren.  Hoe ik ook geeuwde en op een bepaald punt zelfs de TV uitzette, er was geen beweging in te krijgen.  Dan maar ronduit gezegd dat het me speet maar dat ik ging slapen en na nog es gehoord te hebben hoe moeilijk hij 't heeft ging hij naar huis.  Jammer dat je iemand moet buitengooien maar ik heb 't zelf meestal rap door wanneer iemand alleen wil zijn.

Nu voel ik me schuldig omdat ik 't gevoel heb hem in de kou gezet te hebben, nerveus van alle traumatische gebeurtenissen die hij me in detail vertelde.  Da's precies de reden waarom ik geen mensen uitnodig bij me thuis, eens ze de weg kennen komen ze depressief aangeklopt maar eenmaal genezen hoor je er niks meer van.

(Ik geloof trouwens niet meer in vriendschap tussen man en vrouw.  Vroeg of later wil de een of ander altijd wel meer)

22:15 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |

08-02-08

Koersen zonder vallen

Vandaag was 't zalig weer, ben opnieuw langs de dijk gaan koersen met mijn velo en dit keer zonder vallen.  Was zo wijs om af te stappen en te voet te gaan door de dikke lagen zand en ik was niet de enige.  Hoorde een man tegen zijn vrouw zeggen 'weet je nog hoe ik hier gevallen ben met mijn velo'.

Heb er echt van genoten, volle bak doorgefietst, een uur lang.  Helemaal ontstresst!

21:45 Gepost door Foxy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |

07-02-08

Paniek

Ik heb meer en vaker angstaanvallen.  De wereld gaat naar de kloten, klimaatveranderingen, vervuiling op de stille oceaan, eenzaamheid, concervatievelingen aan de winnende hand in America, tornado's zelfs in België, Bush die er geen kwaad in ziet mensen te martelen door ze onder water te steken, enz.  Ik wordt wakker om 6u 's ochtends tegenwoordig, gekweld door nachtmerries.  Iemand tips? 

Wil niet meer naar 't niews kijken, is beangstigend gewoon.

06:11 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |

31-01-08

Een kort nachtje

Wie mijn verhalen al wat volgden zullen me waarschijnlijk met de vinger toewijzen na wat ik nu ga opbiechten.  Diep ademhalen .. go:

Vannacht om 00.30 zat ik nog niet moe genoeg wat op de pc te tokkelen toen ik een telefoontje kreeg, van hem.  'Alloo?', nam ik aarzelend op. 'Heyla flufje, slaap jij nog niet? Zou ik dan eventjes passeren tot bij jou voor een babbeltje en zo?  Of liever niet?  Nee he, of toch wel?  Zeg het maar.'  Da's echt typisch hem, niet kunnen beslissen wat liefdesaffaires betreft.  Is toch teken van bindingsangst.

Brandend van verlangen besloot ik impulsief om alle beloftes die mezelf gemaakt had besloot ik overboord te gooien voor een laatste záaalige nacht met hem.  Liefde IS impulsief.

Vijf minuten later stond hij al aan de deur, had amper tijd voor sexy shortje aantrekken, wat last-minute makeup, paardestaart los en me nonchalant over zedel drapperen.

Hij kwam stilletjes binnen en toen ik hem zag ging mijn hartslag omhoog als wanneer je de 'MoL' opnieuw tegenkomt na tijden van niks meer.. Het voelde zo goed hem weer tegen me aan te voelen, zijn sterke armen rond mij.

Na wat keuvelen werden we beiden moe en gingen slapen, samen.  In 't midden van de nacht werd ik wakker van de kou, dit was ik niet gewoon met hem want we sliepen altijd als twee kreeftjes vernesteld in elkaar, hoe dichter, hoe liever maar nu lag hij daar aan 't verst uiteinde van 't bed.  Begreep 't niet goed.  Heb hem terug naar me toegetrokken en algauw was er van afstand geen sprake meer.  The best sex I've ever had.

Daarna nog wat knufjes maar de ongenadeloze alarmbel dwong ons uit bed.  Nog voor ie de deur opendeed wist ik dat dit de allerlaatste keer zou zijn.

Traantjes prikken, nog een paar keer diep ademhalen en hop, 't leven wacht op me.  Met of zonder hem.

Ik weet wel, 'Foxy, wat doe je nu jezelf weer aan?'  Ik weet het heel goed, maar die ene nacht waren die paar traantjes goed waard.

Ik durf haast niet aan het kussen te komen waarop hij zijn heerlijke lichaamsgeur heeft achtergelaten dus ik ga er zo fragiel als mogelijk mee om.  Tot er geen geur meer is en ik weer in de verleiding kom om hem te bellen.  Maar nee, nee, nee: jullie zijn mijn getuigen: hij wil me niet meer als liefje dus moet ik blijven afstand houden, correct?

Na één kort nachtje van die o zo intieme en vertrouwde passie, tederheid en liefde.

Back to reality, over and out.

11:30 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |

29-01-08

Mijn ex

Nieuw lief

Hij zag er nog steeds even goed uit als in mijn herinneringen.  Het was wel donker buiten dus ik troost me met de gedachte aan de wallen onder zijn ogen van 't vele werken, schrale huid omdat ik hem niet meer insmeer tijdens massages en als ik me niet vergis stond hij er even nerveus bij als ik.  Misschien miste hij me toch nog.

Dan viel mijn oog op de damesfiets die voor zijn deur stond.  Dan denk ik aan hoe hij me al in weken geen sms'je meer stuurde.  'Heb je al een ander liefje?', vraag ik hem.  'Een ander lief?', hij lacht mijn vraag weg, mijn blik ontwijkend.  Toen wist ik het.

Het hoort niet zo te zijn, ik heb meer recht op een nieuw lief dan hij, tenslotte is hij degene met bindingsangst!  Tot nu toe, haast een jaar na de breuk, ben ik nog niemand tegengekomen die mijn hart sneller doet slaan.  Toch niet in nuchtere toestand en nu ik besloten heb niet meer te drinken al helemaal niet meer! 

Mijn ex heeft een ander lief .. ai.

18:56 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) |

28-01-08

Sporty spice

zd1

Omdat ik niet kan eten - zonder toe te vetten -wat Nigella Lawson allemaal zo 'luscious' vind, moet ik sporten en op mijn lijn letten.  Ongelooflijk toch wat en hoe die vrouw allemaal kookt, het lijkt haast sadistisch hoe ze lepels gesmolten chocolade in haar mond steekt. 

Nu ja, vandaag dus gaan velokoersen langs de dijk, het was redelijk zonnig maar met een venijnige noorderwind waardoor ik fors moest stampen om moeiteloos lijkend vooruit te komen.  Vorig weekend ben ik ziek geworden met een hardnekkige koorts en pijn in de nieren, wat duidt op (weeral) een blaasonsteking.  De koorts maakte dat ik me nog steeds wat trillerig en zwakjes voelde maar ik hield vast aan het beeld dat in mijn terugkeer lekker zou zweven met de wind op mijn rug, mt mijn glanzende lokken spelen.

De lokken zwiepten echter alle kanten op waardoor ik 't constant uit mijn gezicht veegde, tevergeefs, wat voor nog meer onevenwicht zorgde.  Bijna zigzag in de wind, gelukkig niet zoveel volk en ondanks mijn akrobatische toeren zuchtte ik toch van geluk want dit deed deugd.

Tot ik niet langs een groep go-carts kon en noodgezaakt door 't zand moest rijden dat op de zeedijk gewaaid was.  Iedereen die al op zacht zand gereden heeft weet dat dit helemaal niet makkelijk is en het zal je niet verbazen dat ik slipte en vlak voor de lachende carters viel.  Snel opgestaan en met beschaafde handen verder gefietst, hier en daar nog geslipt.

Van moeiteloos dus geen sprake meer.

00:40 Gepost door Foxy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) |

19-01-08

Het stokje van Chaoot.

stokje 

1. Wat wilde je later worden toen je nog een kindje was

Vanalles en nog wat: gevechtspiloot, zangeres, verpleegster, filmster, detective of journalist.  Zolang ik het maar voor 't zeggen had of beroemd was, misschien zelfs een beetje berucht.  Anything but ordinary!

 2. Wat ben je dan uiteindelijk geworden:

Vanalles en nog wat maar bijna niks van het bovenstaande.  Van secretaresse tot serveester, management assistant, verkoopster enz.  Gevechtspiloot niet vanwege mijn hoogtevrees, verpleegster niet vanwege angst voor naalden, acteren kan ik niet en zingen heb ik afgeleerd nadat ik mezelf vol overgave hoorde Like a virgin zingen op cassette.  Schrijven doe ik nog steeds heel graag maar professioneel is het er niet van gekomen.  Beroemd ben ik niet, misschien een klein beetje berucht ..

3. Hoe wilde je, als kind, er later uitzien:

Ik wilde vooral herinnerd worden, als iemand mysterieus of ongelooflijk interessant.  Rond mijn adolescentie wou ik tot een ongrijpbare hartenbreekster met een killer body with brains uitdraaien.

4. Hoe zie je er nu uit:

Hangt ervanaf, ik vind mezelf wel goed uitgedraaid dankzij de genen van mijn Mediterraanse moeder en Belgische vader.  Er zijn dagen dat ik me dik en log voel, dan weer voelt het alsof de wereld aan mijn voeten ligt.  Perfectionnist die ik ben kan er altijd wel iets bijgeschaafd worden, zoals zovelen.

5. Hoe zag de man van je dromen eruit:

Ach .. beschaamd om het toe te geven maar als 11-jarige had ik een crush op Sonny van Miami Vice.  Erger nog, JC Van Damme .. .  Zolang mijn held me maar zou redden van eender welk kwaad op me loerde.  Tekort aan een vaderfiguur misschien?

6. En wat is het uiteindelijk geworden:

Helaas nog steeds zoals mijn ex .. charmant, grappig, lief, goddelijk goed in bed, zelfstandig, sportief, STOP!!  Uiteindelijk niks dus.  Er bestaan vast wel nog mannen met bovenstaande karaktereigenschappen die geen last hebben van bindingsangst zeker?

7. Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd:

Drie.  Twee meisjes en een jongen of drie meisjes.  Ik had er zelfs al namen voor die ik elk jaar opnieuw in mijn dagboek of agenda schreef.  Nu lijkt mijn kinderwens veraf, bij het gebrek aan de MOL - Man Of my LIfe.

8. Wat is het uiteindelijk geworden, of zal het uiteindelijk worden:

Nul, zie hierboven.  Maar ik sluit niks uit wanneer ik een nieuwe mol ontmoet en die er niet vandoor gaat.  Ik heb een kat en ik zou hem voor niemand ter wereld wegdoen, telt dat mee?

9. Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet:

Wij maakten onze moeder 's nachts wakker voor zelfgebakken frietjes of macaroni.  Anders lustte ik bijna niks als kind: geen boter, vlees tenzij goed doorbakken met korstjes, geen kaas, rijst, sauzen, groenten in 't algemeen tenzij weeral krokant.  Zelf had ik geen interesse in koken, ik kon aan mijn 15de nog geen ei bakken.

10. Lust je dat nu nog (niet) of heb je andere favorieten:

Uiteraard lust ik nog steeds heel graag frietjes en pasta.  Nu ik alles op mijn eigen wijze klaarmaak eet ik vrijwel alles, zelfs steak eet ik nu liever lekker saignant dan doorbakken en haast elke groente eet ik nu.  Ik zou elke dag Italiaans kunnen eten en 't liefst met liefde zelf klaargemaakt!

Ik geef dit allerliefste stokje door aan Lazy en Watje, veel plezier ermee.

18:56 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) |

01-01-08

10 9 8 7 ..

Nog maar pas bevallen en Jozef kreeg jeuk aan zijn ballen.  Ze vogelden erop los met de ezel en de os.  Maria kwam klaar en schreewde:

 GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!

 Happy new year everyone!!

 xxxxx

11:41 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |

16-12-07

I love my job

jb007I love my Job, I love the Pay!
I love it more and more each day.
I love my Boss; he's the best!
I love his boss and all the rest.

I love my Office and its location
I hate to have to go on vacation.
I love my furniture, drab and gray,
and the paper that piles up every day!

I love my chair in my padded cell
There's nothing else I love so well.
I love to work among my peers -
I love their leers and jeers and sneers.

I love my Computer and all its Software;
I hug it often though it doesn't care...
I love each Program and every File,
I try to understand once in a while!!

I'm happy to be here, I am I am;
I'm the happiest Slave of my uncle Sam.
I love this Work: I love these Chores.
I love the Meetings with deadly Bores.

I love my Job - I'll say it again -
I even love these friendly Men -
These men who've come to visit today
In lovely white coats to take me away!

22:41 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |

09-12-07

Mijn droomvent .. bijna

mijnkatIk heb de allerliefste kat ter wereld.  I know, alle mama's zeggen dat over hun kindjes (niet dat ik hem vergelijk met een baby) maar hij is een droomkat.

Hij luistert naar me, zit graag op schoot, speelt enthousiast met kleine prullen als een opgerolde prop papier, krabt nergens aan en slaapt bij mij.  's Avonds krijgt hij een zotte tik waardoor hij de hele flat ronddraaft en overal opspringt als een tijger om dan uit de hoogte met grote ogen snel rond te kijken en verder te springen om zijn jacht te vervolgen.

Triest dat ik hem elke dag alleen moet laten wanneer ik naar 't werk ga, ook jammer dat ik geen tuintje of terras heb.  Daarom heb ik hem laten castreren want hij begon heel erg krols te worden en ja, het spijt me maar behalve dat heeft hij 't best goed getroffen met mij.  Ik ben namelijk niet zo'n hondenliefhebster, je moet er geregeld mee naar buiten, hun poep en plein public oprapen, ze kwijlen, hijgen, blaffen en smeken naar aandacht.  Ach, elk zijn ding.

Ik wou dat ik zo'n man had met de persoonlijkheid van mijn kat.  Ongecastreerd en wél krols dan.

09:33 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |

06-12-07

Goeie voornemens

 Elke week maak ik een lijstje op van goeie voornemens:

  •  2 liter water drinken per dag
  • geen of weinig alcohol drinken
  • minstens 3x per week een uur sporten
  • elke dag 3 glazen melk en veel groenten en fruit
  • minder snoepen en snacken

healthIk hou van lijstjes maken, het is een soort verslaving.  Voor alles maak ik lijstjes, vooral van to-do's.  Het jammere is dat ik me zelden aan mijn voornemens hou, behalve het water drinken lukt me maar motivatie om te sporten is ver te vinden.  Zou 't te maken hebben met het miezerige weer en de behoefte om lekker warm binnen te blijven na een werkdag?

Een kwartier heen en terug naar 't werk fietsen komt neer op een halfuur per dag, wat eigenlijk ook 2,5 uur per week is ... Obepaald

 

22:11 Gepost door Foxy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |

01-12-07

Dirty habits

Mr HankyWat is het toch met mannen en rare gewoontes zoals om de twee minuten een vette groene rochel op straat spugen?  Of zonder schaamte winden laten terwijl ikzelf het ophoud tot ik buikkrampen krijg en me even afzonder.  Ik weet wel, het is de natuurlijkste zaak van de wereld maar ik word er liever niet mee geconfronteerd en ik wil niet weten wat ze gegeten hebben omdat ze met wijdopen mond in mijn reukveld boeren.

 

Mijn vorig lief lag op een keer reeds in bed terwijl ik nog bezig was met tv en lichten uit te doen.  Toen ik in de slaapkamer kwam, lag hij met de dekens stevig vastgeklemd onder zijn kin en aan zijn schuldige blik zag ik dat hij net een stinkerd gelaten had.  Dat was grappig en snoezig, hoe kan je daar nu kwaad om zijn.  De geniepige stinkerd.  Een andere ex van me integendeel, wapperde met de dekens zodat ik op geen enkele manier aan de geur kon ontsnappen.

 

Mijn sterrenbeeld is Maagd, een aardeteken.  Ik lees geregeld mijn horoscoop, vooral dan wanneer ’t slecht gaat.  Niet dat ik er heilig in geloof en ernaar leef want meestal zijn die voorspellingen toch te algemeen en voor iedereen van toepassing.  ‘Zorg goed voor uw gezondheid deze week’ of ‘wees voorzichtig met uw geld’.  Jah, wie niet? Ik merk ik wel dat de beschrijvingen van karakter per sterrenbeeld grotendeels kloppen.  Ik las eens een artikel uit een vrouwenblad over je sterrenbeeld en je seksleven.  Bij Maagd staat: ‘is hij niet schoon en ruikt hij niet lekker, dan komt hij jouw bed niet in.  Seks in het bos?  Jak, dat prikt, en al die beestjes .. ‘  Klopt als een bus.  Ik hou niet per sé van seks in de natuur en ben erg gevoelig als het op hygiëne aankomt.

Mannen met veel haar op de borst, oksels en intieme delen vind ik vies.  Niet alleen vind ik het onaantrekkelijk, vies ruiken en onprettig wanneer je een haartje uit je mond moet vissen.  Vrouwen worden immers ook verwacht zich te ontharen op plekken waar geen haar hoort.

Terug naar de stinkerd, hij kon van zodra hij ontwaakte naar de wc gaan die in de badkamer staat.  Dan moest ik mij nog wassen en al kwam ik blinkend uit de douche, het was net alsof de geur in de stoom hangt en dan aan je lijf blijft plakken.  Dat vond ik tactloos van hem, zelf zou ik dat nooit doen.  Kies dus bij samenwonen voor een toilet buiten de badkamer.

Dezelfde stiekeme stinkerd heeft nog een veel ergere dirty habit: lafheid.  Nadat we elkaar een week of meer niet meer zagen (knipperlicht-/ramprelatie) belde hij me op om me naar zijn flat te lokken, met ’t excuus dat hij me zo miste en er serieus meer en meer over nadacht om toch maar te gaan samenwonen en blablabla.  Eigenlijk kwam het er gewoon op neer dat hij zin in seks had.

Uit wraak en onmacht ging ik dan de nacht erop aan zijn deur bellen, en zo gemakkelijk als hij me de nacht ervoor miste, maakte ik hem nu opeens ziek en zot dus belt hij de politie.

Zo ben ik ook vannacht weggebracht als een crimineel, enkel omdat ik aan zijn deur stond.  We praatten en ineens zei ik iets dat hem niet aanstond dus flikken bellen maar.  ‘Hallo, mijn ex staat weeral aan mijn deur en ze valt me lastig, kunnen jullie haar komen halen of opsluiten voor een nacht?’  Hij stond in zijn portaal, ik een meter verder tegen de muur geleund.  'Steek ze maar in de combi, hou ze in de gaten want ze stalkt me!'

De avond ervoor echter had hij me opgebeld, was daarna blij me te zien, hebben gezellig tegen elkaar gelegen in bed, seks gehad en ng wat nagepraat tot we verstringeld in elkaar’s armen in slaap vielen maar daar had de politie geen oren naar en staken me genadeloos in de combi om een paar uur in de cel door te brengen.

Lichaamshaar kan je waxen, baard-of ander lang haar kan je kappen tot iets modieus en zo zijn er nog een heleboel dingen die je kunt veranderen maar een stiekeme stinkerd echter nooit, dat zit in zijn karakter: onbetrouwbaar en laf.

Nu moet ik dringend plassen want ik kreeg er geen druppel uit met die camera en dat felle licht in de cel.

13:30 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |

25-11-07

Mijne velo

velo 2Ben net terug van sporten.  Heb sinds een weekje een koersvelo en wou hem uittesten door een stukje te rijden aan zee.  Een stukje werd 10 km met tegenwind van 45km/u (recht uit de zee) dus even moest ik zo hard stampen dat ik amper vooruit geraakte.

Toch doorgezet en het was meer dan de moeite waard, in 't terugkeren kon ik lekker doorstampen met de wind in mijn rug.  Het zeewater spatte over de dijk in mijn gezicht terwijl ik zwetend maar gelukkig naar huis koerste.  Thuisgekomen kon ik amper de trap op.  Nu zit ik hier nog nagenietend van mijn 'high' snel dit berichtje te typen want deze ervaring wou ik toch met jullie delen.  Ik ben zo blij met mijn fietsje!

14:44 Gepost door Foxy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (9) |

21-11-07

Where must we hide when it comes from inside

hideOpeens is er de regen en kou, na een korte en emotioneel slopende zomer.  Vurige maandagen lijken eeuwen geleden en in tshirt lopen langs het strand zit er ook niet meer in.  Uren kon jij in je eentje rennen of fietsen.  Bij de vurige zonsondergang zaten we dicht bij elkaar geleund tegen een strandcabine, met een fles Italiaanse wijn, pizza en onze tenen in het zand.  Tot de zon onderging en het kouder werd.

Met geen enkele man heb ik meer tijd op 't strand doorgebracht als met jou.  We stoeiden en lachten in het zand en de zee.  We lieten onze natte lichamen drogen in de warme zon.  Ik genoot van jouw hand op mijn dij met het ritmische geluid van de zee om ons in slaap te wiegen.

Weet je nog hoe we de liefde bedreven in de duinen en in de zee?  Dat we daarna keken naar de sterren en ik dacht een vallende ster te zien?  Je wees me er plagend op dat het een vliegtuig was maar ik deed toch maar een wens.  Jij vond het spannend om in de open lucht te vrijen, de kans te lopen om betrapt te worden.  Ik ben daar minder dol op, behalve wanneer ik iets teveel wijn gedronken had en je schaamteloos een portaal binnen trok om je in mijn mond te nemen.

Liefde is water in de wijn doen.  Maar hoeveel?  Voor je het weet drink je enkel nog water.  Hoeveel toegevingen moet je doen voor je jezelf verliest?  Tegengestelden trekken elkaar aan maar hoeveel mag je van elkaar verschillen voor het onleefbaar wordt?  Je kunt pas van iemand houden als je eerst van jezelf houdt.  Maar wat als je jezelf te graag ziet?

Vanaf het begin was al duidelijk dat we slecht bij elkaar pasten.  Jij vond mij labiel, ik vond jou egoïstisch.  Jij wou je dingen doen, liefst alleen of met vrienden.  Ik heb het nooit begrepen.  Je bent zelfstandig en rijp en toch zo jong en ontembaar dat ik er geen weg mee wist.

Naast al onze andere spelletjes speelden we ook jojo met elkaar.  Uit, aan, uit, aan, ...Al onze vrienden zeiden dat ze het niet konden aanzien hoe we samen waren.  Zo erg vonden ze het ons emotioneel te zien wegkwijnen, zoals je eronder lijdt een geliefde te zien aftakelen in een of ander ziekenhuisbed.  Liefde is een vechtsport.  Het is het gevaarlijkste spel dat je kunt spelen, op welke leeftijd ook.

Als we dan toch zo slecht pasten, waarom pakte de passie dan wel?  Welk akelig Godswezen heeft het zo geregeld dat mensen krampachtig met weerhaken aan elkaar kunnen hangen en elkaar tegelijkertijd afstoten met puntige pijlen waar het gif vanaf druipt?  Zo was dat bij ons.  We wisten dat we geen kans maakten.  Toch bleven we ons vastklampen.  Tot nu.  Vreemd genoeg voelt het aan als een opluchting, ondanks het hartzeer.  Gedaan met de grilletjes en de eisen, de huilbuien en scheldpartijen.  Gedaan ook met de verzoeningen in bed.

Het strand en de zee zijn er nog steeds maar de aanblik ervan knijpt me kapot.  Hield ik teveel van jou en te weinig van mijzelf?  Vurige zonsondergangen zullen er altijd wel zijn.  Ooit zal onze liefde ook uitdoven, tot er niks meer overblijft dan vage herinneringen.  Je hebt me pijn gedaan, dat weet je.  Ik jou ook.  Maar ik heb ook veel van je geleerd.  Door verliefd te worden, hevig te beminnen en daarna hevige pijn te lijden.  Ik draag je geen kwaad hart meer toe, je bent nu eenmaal een wilde ram.  Je maatje zal ik nooit zijn maar wie weet kom ik op een dag dineren in je nieuwe restaurant.  Wanneer mijn hart geheeld is en ons vuur voorgoed gedoofd is

01:26 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) |

21-10-07

Zen zijn


zetel  Het is zaterdagmiddag en ik lig in de zetel, geveld door een lichte longontsteking.  Ik wil hoesten maar elke samentrekking van mijn lichaam veroorzaakt helse steken in mijn rug.  Auw!  Warm houden, veel rusten en veel frisse lucht volgens de dokter.

Buiten vind ik het nu al erg koud.  De zon mag dan schijnen vandaag, toch wurm ik me rillend in mijn dikke wintermantel met (nep)bonten kap en dito mouwcufjes.  Met ijskoude handen kan je niet veel doen dus heb ik ook maar meteen mijn (nep)lederen handschoentjes aangetrokken en installeer ik me op een koude, betonnen ligstoel op de dijk.  Met zicht op zee en mijn boek op schoot.  Wanneer ik de groepjes jongeren voor me zie voetballen in hun korte short en tshirt voel ik me een beetje een softie maar wat dan, ik heb een ontsteking op mijn longen en dat verdient veel warms.  Zalig die gezonde, zuivere lucht hier bij mij aan zee. Gezonder toch dan in de stad.  Met zonnebril op richt ik met gesloten ogen mijn gezicht naar het zonnetje.  Purrrr, total relaxation.  Zo spint mijn kat ook wanneer hij in een straaltje zon ligt.

Het mooie weer lokt uiteraard een hoop mensen naar de kust en algauw lopen de dijk en 't strand vol.  Ik begin me te irriteren aan een stel lastige pubers die schunnigheden roepen in 't voorbijgaan.  Hoe komt het ook alweer dat ze om aandacht schreeuwen door onnozel te doen en andere dommejongemensendingens uit te vinden?  Omdat hun hormonen tilt slaan en iedereen dat moet weten, juist.

'Zen, Zen ..' denk ik bij mezelf en haal enkele keren diep adem om mijn innerlijke rust naar boven te halen.  Als een soort dunne, doorzichtige wand waardoor het geluid verstomd en irritaties wegblijven.  Na een paar uur heb ik 't nog steeds koud, vooral aan mijn kont die als bevroren aanvoelt.  Frisse lucht gehad, nu platte rust bij de chauffage.

Ik nog niet zo ver geoefend dat ik Zen kan worden bij elke situatie, overal en altijd.  Een zeur van een baas, een jaloerse collega, ongewenste avances van opdringerige binken, de lange wachtrij in de supermarkt, een blaffende hond van de buren die maar blijft doorgaan tot je er tureluut van wordt.  't Is erg relatief maar ik ben er nu eenmaal gevoelig aan. Niet iedereen stoort zich aan 't geluid van een lekkende kraan maar niemand kan de loeiende sirenes van een ambulance negeren.

Nu concentreer ik me op het negeren van de rommel op televisie.  Vooral op zaterdag.  Bestaat daar geen weblog over, waar we onze mening mogen uitspuwen?  Da's trouwens een nadeel aan terug single zijn, er is niemand om dingetjes te doen voor je wanneer je ziek bent, zoals films gaan huren of naar de bib gaan om je zoet te houden.

Kijk nu, Moulin Rouge is net begonnen. Heb die nog niet gezien. Nog kopje warme chocolademelk en spinnende kat naast me. Mijn lief, zijdezachte bolletje Zen.

Zo, het is zaterdagavond en we liggen in de zetel.  Purrr ..

20:54 Gepost door Foxy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |

04-04-07

Inspiratie

Ik heb hulp nodig!  Het kriebelt om terug te gaan schrijven maar ik heb echt niks van inspiratie, iemand een tip om er op te doen?

11:33 Gepost door Foxy in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |

20-12-06

Hopeloos verliefd toen ik 16 was.

pink dj

Ondanks het feit dat mijn moeders dominante karakter me steeds meer irriteert, de wekelijkse bezoekjes aan mijn vader met kroost nog slechts een kwestie van respect is en ik de meeste tijd met (ook single) zuslief doorbreng om dan samen belachelijk romantische scènes te verzinnen met Russel Crowe in de hoofdrol, leid ik best een gelukkig tienerleven.

Dankzij moeder kan ik mij hogere studies beginnen in een redelijk luxueuze stuido in Gent.  Modefreak die ik ben kan ik me gelukkig prijzen met mijn uitgebreide garderobe en wat de spiegel betreft heb ik die zelden horen klagen.  Da's dan wanneer ik van die wat-ben-ik-dik-en-puisterige dagen heb.

Vijf maanden geleden ongeveer gebeurde echter iets waardoor mijn jonge female behoefte opgewekt werd.  Opeens leken de Russel toestanden in mijn fantasieën heel realiseerbaar: ik werd verliefd.

Alhoewel ik niets meer van hem weet dan zijn voornaam is hij heel reëel.  Loverboy werkt in mijn nu favoriete cd-shop en  is de reden waarom mijn muzikale aanwinsten stijgen en mijn banksaldo aanzienlijk daalt.  Moet eveneens bekennen dat in die vijf maanden de inhoud van mijn modekast verdubbeld is want ik kan toch geen twee keer dezelfde outfit aanhebben wanneer ik voor de toonbank sta in een poging te flirten met hem?

Helaas kom ik nooit verder dan een verlegen 'hallo' en 'dag'.  Toen kwam ik op het idee cd's om te ruilen en daarbij zijn advies te vragen maar toen hij het bonnetje opmaakte was mijn adres of telefoonnummer overbodig dus ik wist dat hij geen contact met me kon opnemen.  In de veronderstelling dat hij dat wel wou.  Misschien.  Een heel klein beetje.

Bleek toch maar een mission impossible te zijn want hij draagt een zilveren ring en ik vrees dat een of andere tuttebel hem reeds veroverd heeft.  Bitch.  Toch,  mijn verliefde kinderhand is rap gevuld en met één blik van hem kan ik weer dagen dromen.

Soms ga ik nog wel es liedjes beluisteren, waarbij ik met mijn verleidelijkste glimlach sta te koekeloeren en wanneer hij me ook maar even lief aankijkt doet mijn hart een dansje van geluk.  Niet denkend aan hoe belachelijk ik lijk met die enorme headset op mijn oren.

Misschien ga ik morgen wel weer om een cadeaubon voor de verjaardag van mijn zus, de vierde keer op vijf maanden tijd maar ach en ja .. naar de cd-winkel uiteraard.

06:12 Gepost door Foxy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |

02-11-05

Bijna tienduizend!

Ik heb niks te melden behalve dat ik bijna aan tienduizend zit!

10:17 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (8) |

01-11-05

Mopje

Een jonge buikspreker heeft een optreden in een club, met zijn pop op de knie. Hij gaat door zijn gebruikelijke materiaal van domme blondjes moppen, tot een grote forse blondine voor in de zaal opstaat en problemen begint te maken.
"Okay eikel, ik heb nu wel genoeg gehoord van je denigrerende blondinemoppen! Wat doet jou denken dat je van vrouwen op die manier een stereotype kan maken? Wat hebben de fysieke attributen te maken met de waarde van een menselijk wezen? Het zijn klootzakken zoals jij die ervoor zorgen dat ik niet gerespecteerd wordt in de maatschappij, dat ik niet mijn volledig potentieel als mens kan ontplooien... Allemaal omdat jij denkt dat discriminatie in de naam van humor moet kunnen!"
Verbouwereerd begint de buikspreker zich te verontschuldigen, maar de blondine onderbreekt hem: "Hou jij je erbuiten, ik heb het tegen die klootzak op je knie!"

10:57 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (1) |

31-10-05

Eten

Ik kan niet koken.  Echt niet.  Ik zou mezelf er niet voor haten indien ik geen honger zou lijden.  Zonet wou ik water laten koken voor pasta.  Mijn lunch.  Pasta met pesto, hoe moeilijk kan het zijn?  Uiteraard was ik druk bezig met niks zodat ik het water vergat, tot ik de verbrande pan rook.  Het water was uitgekookt en de pan zwart.  Ik laat zelfs water aanbranden!  Er zit niks anders op dan Smacks te eten.  Alweer.  Gisteravond wou ik lookbroodjes warmen in de oven.  Terwijl ik van mijn drankje genoot in de zitkamer, begon het na een halfuur verdacht te ruiken.  Uiteraard, lookbroodjes: zwart.  Maar een Martini kan ik klaarmaken, ho maar: met vier blokjes ijs en een sneetje citroen.  Smaakt uitstekend.  Vanavond wil ik graag hamrolletjes met puree eten.  Misschien heeft mijn ma niks te doen.  Anders eet ik wel macaroni.  Uit blik.

10:06 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (2) |

30-10-05

Ida Gerhardt

Zeven maal om de aarde te gaan,
als het zou moeten op handen en voeten,
zeven maal, om die éne te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde te gaan.
 
Zeven maal over de zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
kon ik uit de dood die éne doen keren.
Zeven maal over de zeeën te gaan,
zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

19:34 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (0) |

07-09-05

Tong

Zondag zag ik in 'Dubbel geboekt' hoe homo's iedereen spontaan een smakkerd vol op de mond geven, in plaats van de gebruikelijke en ouderwetse drie kussen zoals wij dat wel es doen.  Tof, dacht ik, waarom doen wij dat niet met onze vriend(inn)en?  Het is een simpele kus maar erg intiem en met veel betekenis.  Smak, ik heb je graag.
 
Dus toen ik gisteravond uitging met een goeie vriend van me, gaf ik hem bij wijze van afscheid een kus op de mond, heel simpel maar kort.  Hij begreep het anders, nam mijn hoofd tussen zijn handen en perste zijn tong tussen mijn lippen.  Bah!!  Yuk!!  Needless to say I'll never see him again.

13:21 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (11) |

05-09-05

Liever lui dan moe

Het volgende is een samenvatting van een artikel uit 'Elle', dat ik nogal controversieel vond.  Het gaat over het boek 'Liever lui dan moe', van de Franse econome Corinne Maier: 

'Het bedrijfsleven is een leugenachtig circus en de meeste jobs zijn overbodig en saai.  Wie het slim speelt, laat zich dan ook niet betalen om te werken maar om te doen alsóf hij werkt.  Je werk is geen geschenk waarvoor je dankbaar bent en het is al helemaal geen passie.  Omdat je echte passies - reizen, winkelen, parachutespringen - niet gratis zijn en je spaart ook nog voor een leuk huis, zit er helemaal niks anders op dan te werken.  Op het werk neem je deel aan oeverloze vergaderingen, schrijf je nota's die niemand leest en dans je naar de pijpen van je manager die je mag tutoyeren zolang je hem gelijk geeft.  Met die zinloze bezigheden verdien je je loon.  Je begrijpt dat mechanisme en aanvaardt de routine.  Het bedrijfsleven grossiert in vage taakaanduidingen, waarvan niemand weet wat ze precies inhouden.   Aan jou om daar je voordeel mee te doen.  En vraagt iemand je op een blauwe maandag op de man af waaraan je werkt, dan zeg je 'aan een systematisch voorstel voor een geïntegreerde oplossing van internationaal niveau tot aan mondiale schaalgrootte'.  Discussie gesloten.  Als je jong bent, geloof je dat pro-actief zijn iets betekent.  Ach die jeugd!  De meeste baantjes zijn routine, iedereen met de juiste vooropleiding is meteen overgekwalificeerd.  Wie weet precies wat een projectleider normalisatie of een manager kwaliteitszorg doen?  De vergadering is het ultieme werk.  Er heerst vrijheid van meningsuiting maar zonder resultaat: lul maar raak.  Je werkt omdat je moet.  Als mensen van hun werk hielden, deden ze het wel voor niets.  Amper 35% van de Belgen is tevreden met hun werk.  Haast iedereen voert privé-telefoongesprekken, surft op het internet, maakt gratis fotocopies of leest de krant.

 

10 TIPS OM TE DOEN ALSOF JE WERKT

  • Zorg dat je werk voortbouwt op input van anderen.  Vraag steeds om input die pas maanden later of nooit zal komen.
  • Lees alle briefings die je krijgt voor op veraderingen.  Wek de indruk dat je er een meerwaarde aan hebt toegevoegd.
  • Probeer over één onderwerp één procent meer te weten dan je collega's.  Word 'expert' en stel eindeloze onderzoeken in.
  • Screen al je telefoontjes met voicemail.  Bel mensen die om hulp vraen tijdens hun lunchpauze terug.  Hou vol tot zij opgeven.
  • Verschuil je achter stapesl dossiers en papieren.  Een leeg bureau wekt alleen maar argwaan.
  • Kom te laat op meetings (je hebt het te druk) en ga eerder weg (liefst voor er taken worden uitgedeeld)
  • Werk aan projecten op lange termijn.  Stel jouw deel net zo lang uit tot het project afgelast of gewijzigd wordt.  Vloek dan drie dagen om je 'verloren tijd'.
  • Plan je vakantie strategisch: tijdens piekperiodes op kantoor.
  • Wek geen al te snuggere indruk.  Incompetente werknemers worden niet opgenomen in belangrijke Task Forces.
  • Verander tijdig van job.  Hoe beter je collega's je kennen, hoe sneller ze om hulp vragen

Corinne Maier studeerde economie, internationale betrekkingen en psychoanalyse.  Na publicatie van haar boek dreigde haar werkgever haar te ontslaan maar daar stak de vakbond een stokje voor.  Ze is nu met onbetaald verlof.  'Ik ben het symbool van luiheid op het werk geworden en symbolen nemen geen ontslag.'

 

23:59 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (8) |

04-09-05

Strand

Ik haat dagjestoeristen. Dagjestoeristen zijn een grote groep losgeslagen pubers die luidkeels domme liedjes zingen en de rust verstoren door met een mega go-cart de zeedijk onveilig te maken.  Dagjestoeristen zijn arrogante Walen die achter mijn rug 'sale Flamande' roepen omdat ze denken dat ik geen Frans spreek, enkel omdat zij geen woord Nederlands willen leren.  Dagjestoeristen is een Antwerps gezin dat met hun krijsende babies mijn rustig slaapje op 't strand verpest.
 
Het is elf uur 's ochtends en er is haast nog geen kat op het strand.  Daarom erger ik mij zot wanneer dat gezin besluit om op minder dan twee meter van mij neer te ploffen in 't zand.  Pa, ma en twee huilende peuters.  Waarom zo dicht wanneer er verdomme nog duizenden vierkante meters aan open ruimte is?
'Wa ies da mè ons Sander?  Ga de gij nu nie ophouwen mè huilen of wa?'
Ik kijk ze kwaad aan en gelukkig dringt het tot ze door dat ze beter wat verderop kunnen zitten met de kindjes 'zodat die een putje kunne graave'.
 
Vier uur later komt mijn zus aanzetten en even ben ik blij met het gezelschap, tot ze meedeelt dat haar vriendin ook nog  komt met de kinderen.  Ik bedank beleefd en zeg dat ik eigenlijk liever alleen lig.  Ze gaat ook een eind verderop liggen met haar gezelschap en even blijf ik verwonderd kijken.  De kinderen zijn elf en vijftien.  De zoon van elf is modderdik en rookt sigaretten als een schouw.   Het meisje - of jongen - van vijftien is nog dikker en lesbisch: ze vrijt met een wicht dat even dik is.  Gelijk twee witte walvisjes bewegen ze zich hand in hand naar het water waar ze vervolgens op elkaar's tong staan te sabbelen waar iedereen op staat te kijken.  Inclusief haar moeder.
 
Ik zucht en doe mijn ogen dicht.  De zon schijnt op mijn huid, een warme bries verjaagt af en toe de hitte en de mensen om me heen genieten evenzeer als ik.  Ik sluit me af van alle negatieve gedachten en strek mijn lichaam uit op mijn handdoek als een luie kat op een vensterbank.  Ik voel me uiterst gelukkig.  Indien ik kon spinnen deed ik het nu.  Dit is alles wat ik nodig had.  Niks kan deze volmaakte dag nog verpesten.  Zelfs geen witte walvisjes.


20:40 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (4) |

29-08-05

Hoe groot mag het zijn?

Size matters 

‘Lengte speelt zeker en vast een grote rol, want juist omdat hij langer en harder is hebben we er veel meer aan.  Nu kun je tenminste eens flink doorstoten!’

‘En laat ons eerlijk zijn, het maakt ook meer indruk op mensen dan wanneer je een klein knuppeltje van tussen je riem trekt.’


Dit kwam uit de mond van een ex-collega van me.  Hij had het over de nieuwe wapenstokken die het politiekorps sinds een jaar gebruikt.

‘Dat is een feit’, zei ik terwijl ik me omdraaide voor hij de brede grijns op mijn gezicht kon zien.  Van diezelfde collega ving ik enkele maanden daarna op dat de grootte er niet toe doet, als je maar inventief genoeg bent.  Alweer die wapenstokken?  Dat opende een discussie met mijn zussen:

hoe klein mag het nu zijn?

 

Op televisie zijn mannen met een naam als ‘Big All’ of ‘Tall Tony’ meestal erg stoere jongens uit een gangsterfilm, ook al weten we dat je geen bink hoeft te zijn om sterk te zijn.  Als je kijkt naar The Muscles from Brussels zou je ook kunnen stellen dat stoere mannen vooral niet erg slim mogen zijn.  Die sterke mannen zal je ook zelden met een poedeltje zien wandelen, liever met een Doberman of een Pitbull.  Persoonlijk verkies ik een klein bolletje wol, dat niet kwijlt en geen haar verliest en niet stinkt en niet binnen poept en plast en niet blaft.

 

Zelf ben ik de kleinste van de hele wijk.  Mijn droomwagen is geen bak van een BMW maar een gestroomlijnde Porsche of een trendy Mini Cooper, nu rijd ik nog met een Fiat 500 tot ik die bodemloze bankrekening heb.  Soms kan je het echter niet stellen met kleine maten.  Ik kan bijvoorbeeld niet hand-in-hand met een man over straat die kleiner is dan ikzelf, kwestie van veiligheidsgevoel.  Ik wil ook geen vriend die dunner is dan ik, anders zou ik ’t gevoel hebben een dikkerd te zijn.  My God, ik had ooit es iets met zo’n type en toen ik op hem zat tijdens ’t seksen begon hij te kreunen en ik dacht dat hij niet meer kon ademen.  Hij bleek vroegtijdig klaar te komen.

 

Maar laten we het nu toch hebben over wat we in de eerste instantie suggereerden.  Zijn vrouwen werkelijk tevreden wanneer ze zuchten: ‘Ach, hij is erg goed met zijn tong hoor’, of grijpen we geniepig naar onze Tarzan wanneer hij de deur uit is?  Ik zal je wat vertellen en laat dit meteen een boodschap zijn voor alle mannen die twijfelen over zichzelf: wanneer ik die monsters van vibro’s bezie in de Pabo, krijg ik spontaan pijn in mijn onderbuik.  Toch is er een markt voor dus dat bewijst dat er op elk potje een dekseltje past.  Tussen haakjes, ik doe enkel de Pabo open voor het gratis stringetje dat erbij zit hoor.  Ik haal niks in de slaapkamer dat ik niet eerst in levende lijve gezien heb.

 

Om te besluiten zeg ik dit: te groot is niet plezierig en ontneemt mij alle lust, te klein vind ik ook niet fijn.  Daarom is voor mij de eerste keer met een nieuwe geliefde tegelijkertijd een heerlijke én een zenuwslopende affaire because if it ain’t fittin’, it just ain’t fittin’.

10:18 Gepost door Foxy | Permalink | Commentaren (9) |